VE/VEYA

2012-01-19T18:34:00.000-08:00

su gibi değil
sidik gibi akıyor hayat..

maçta 89. dk.

2011-11-24T09:36:00.001-08:00

Kimlik, “öz” ve “form” arasındaki ayrıma benzer bir farkla kişilikten ayrılır. “Öz” esas olan “ben”dir. “Kendi” olmanın temelindeki çekirdektir. Hareketlerimizin ve varoluşumuzun ana referans noktasıdır. Yapıcı güçtür. Oysa “form” kişinin kendisini çevresine gösterme biçimidir. Görüntüye(daha doğrusu duyulara) dayalı bir ifade şeklidir. Toplumun bizi görmesini istediğimiz(ve böylece kendimizi güvende hissedeceğimiz) işlevsel halimizdir. Tam da bu noktada kimlik devreye girer. Kimlik, kişinin formunu oluştururken karşılaştığı en büyük ve etkili dışsal etkendir. Toplumun sahip olduğu kimlik bilinci, doğan her çocuğa itinayla işlenir. Kimlik bilinci ile Pavlov’un Köpeği gibi şartlandırılan çocuk, ileride, toplumla ters düşse dahi toplumun sınırlarını geçmeyi göze alamaz.

Kimlik geleceğimizin garantisidir. Riskten korkan ve istikrara tapan insanlığın bir yan ürünüdür.

Kimlik, öncelikle insan olan bireyin bir devlete bağlı bir vatandaş olduğunun göstergesidir. İliklere işleyen kimlik, insanı, diğer ülke insanlarından ayırır. Böylece dost ve düşman belirlenir. Yoksa silahlar nasıl satılır?!

Devletin hudutları, toplumun hudutları; insanın hudutları haline gelmiştir. Önemli olan insanın varlığı değil, devletin bekasıdır.

Kimlik: 1- Kişilik: 0

Lale Savaşı

2011-07-21T07:34:00.001-07:00

Bir gün, büyücüler, dünyanın en nadide lalelerini üretmeye karar verirler. Bu erek yolunda tüm büyücüler birlik olurlar. Kendilerinden alınmış olan saygınlığı geri kazanmaya kararlıdırlar. Yaşam alanlarının kısıtlı olması vesilesi ile insanların kolay kolay ulaşamayacağı bir yükseklikte bir devletçik kurarlar. Birbirlerini kısıtlayacak veya yasalar üretip birbirlerini suçlayacakları herhangi bir devlet değildir bu: ortak bir amaca hizmet ederken işleri kolaylaştırma amacıyla kurulmuştur. Devletin başı yoktur aynı zamanda. Baş kaldıracakları hiyerarşik bir yapı da… Akıllarında yalnızca üretilecek olan ender laleler bulunmaktadır.

Bu laleler sayesinde Nabukadnezar’ın şanını bile aşmayı planladılar. Görkemli kuleler inşa ettiler göğün yamaçlarına. O yükseklikte insanoğlunun yapamayacaklarını yapmak için ant içtiler kendi aralarında. Herkesin aklında başka başka lale fikri vardı. Kimi muhteşem kadın vücutlarına benzeyen laleler üretmek istiyordu; kimiyse kendi suretini laleye yansıtmak… Herkes nasıl bir lale yetiştirmek istediği konusunda özgürdü ne de olsa… Amaç; güzel bir şeyler yapabilmekti.

Ama büyücüydüler en nihayetinde. Yaşam alanları gibi, yapabilecekleri de sınırlıydı. Günler geçti. Aylar geçti… Bir sonuç alamadılar çalışmalarından. Dünyadaki bütün lalelere ulaşıp onların özlerini almak istediler. Bu amaçla yaratılanların en kusurlusundan yardım almaya karar verdiler. İnançlarının taze esintisiyle dünyanın dört bir yanına dağıldılar. Gruplar halinde tüm kıtalara yayıldılar.

Dağ yamaçlarında, uçsuz bucaksız ovalarda, yaylalarda, koca şehir meydanlarında kimi gördülerse yaklaştılar. Ama sandıklarından çok daha farklıydı dünya. Kendi saflıklarının içinde boğuldular.

Türlü badireler atlattılar. Kimileri yakıldı, kendi evrenlerine katkısı olmayanlar tarafından; kimileri sirklerde maymun yerine kullanıldı. Kimileriyse, kendi dertlerinden başka bir şey görmeyen insanlar tarafından tutsak edildi.

Gözleriyle gördükleri çirkinlikleri gönüllerine anlatacak bir dil bulamadılar. Gönüllerindeki güzelliği dinleyecek herhangi bir insan evladı bulamadıkları gibi…

Oysa onlar dünyanın güzelliğine güzellik katmak istiyorlardı. Lale yalnızca bir bahaneydi.

Oysa onlar, aslında büyücü de değillerdi. Yalnızca dünyanın gidişatını değiştirebileceklerine inanan ve bunun için çabalayan bir avuç insan seliydi.

Hepsi “Geldi, gördü ve yenildi…”.

2011-06-12T13:06:00.000-07:00

yasak verin bana,
dayak verin.
kelimelerimi çiğneyin sakız niyetine...
köprülerimi yıkın
bağımsızlığımı çalın.
köşeye sıkıştırın.
aç bırakın
ismimi alın
cismimi sokağa bırakın
aç köpekler gibi...
mahremiyetimi bozun
kancanızı sokun boynuma.
ölümümü sarmalayın
siyah zambaklar gibi..
kuyruğumu bir yerime sokun...
inancım kör bir domuz gibi
gezinsin sokaklarda.
isim verin bana,
lakap takın...
soysuz deyin,
onursuz deyin...
parçalayın değersiz bedenimi,
ulu orta...
kaldırın beni.
kandırın beni,
düzen adına yalan söyleyin!

bir tek ruhumu bırakın bana;
en azından
hayallerimi kurtarabileyim!..

yadünyadünyadünyadünyadünyadün

2011-02-23T08:55:00.001-08:00

Dün hiçbir şey yapmamakla
çok şey yapmak arasındayken
Şuan hiçbir şey yapmamakla
Bir şey yapmak arasındayım!
Kabullendikçe sinirleniyorum
Ambalajından yeni çıkarılmış dünyaya.

Seninki kaç santim? - Greenpeace

2011-01-25T23:41:00.000-08:00

Seninki kaç santim? - Greenpeace: "2050’de dünyadaki balık stokları tükenecek. Denizleri hala sonsuz bereket kaynağı olarak görüyorsanız çok yanılıyorsunuz. Büyük balıkların %90’ı çoktan yakalandı. Toplam balık stoklarının %60’ı bitti. Gerı kalan %40 ise 40 yıl içinde son bulacak. Balıkların bittiği gün deniz yaşamı da bitecek."

kum saati

2010-12-01T11:18:00.000-08:00

insanin kalbi de dahil tum yasamsal faaliyetleri; düşüncel, fiziksel hatta ve hatta ereksiyonel sabit bir kum saatine bağlı çalışıyor sadece kumların akış hızı farklı olabiliyor, olan biten, bitemeyen ,takılıp kalan her zaman aynı ...
Yaşamışlığın ya da yaşamamışlığın izleri kum taneciklerinin dolup boşalmasından ibaret.Mutlu ve/veya mutsuz tüm hallerde kumlar bir dolup bir boşaliyor.Eger kum saati zamanından önce ya da geç ters cevrilirse mekanizma teklemeye başlıyor.

hazerfen mustafa çelebi'ye...

2010-10-17T11:04:00.000-07:00

KOMPLO TERAPİSİ

Bakire yalanın ayağına sokulur dünya
ölü bir atın hayalinde yaşamaya çalışıyor
anlam
ve kargaşa...
zulmeden rüyanın son dokusunda
liflerine ayrılıyor zaman.

ihtilaf kuvvetleri hücum ederken beynime
kimyasal başlıklı duygular işleniyor ruhuma
sinsice...

doğanın gizeminde ahengini koruyorsa dünya
ve koruyabiliyorsa hatta;
halıyı kaldırın,
bakalım altından neler çıkacak?!

2010-10-14T03:59:00.000-07:00

Her yerin aynı anda ıslanır
Yağmurdur de
Geç
Her yerin aynı anda ısınır
Güneştendir de
Geç
sen son nefesindeyken herkes aynı
anda son nefesini verir
Vakit çok geç de
Vakit çok geç.

2010-08-21T11:17:00.000-07:00

Sersemin Düncesi

Nietzche’nin bıyıklarında kaybolan bir serseriydi o

Palyaçoların turuncu saçlarından korkardı en çok

Ete bürünmüşlere aşık olanlar büyütürdü gözünün en bebeğini

Nefes alsalardı şayet et(ki)li tanrılarla rakı içmek isterdi kanamalı saatlerde

Değişmekten korkan bir ahmaktı o

Dünyanın dörtte dördünü sular altında bırakmıştı

Prensipleri ise kürek…

Kendisin çürüten, çürüttükçe küf kokan çocukluğu vardı onun

Utanırdı bazen ondan

Ne kadar utanç o kadar özlem derdi

Kendini kaçıran çocukluğuna

Olmayan çocukluğuyla olmayacak psikanaliz yöntemlerine kaba etiyle gülüyordu.

Olmayan ise boynuna bir şeyler takardı o zamanlarda

Olmayan kalbinden çıkıp midesine otururdu

Canı sıkıldığında ise boğazına düğümlenirdi onun

Çıkış arıyorudu besbelli.

* * *

Kendisinden başkasına yaşam olanağı bırakmadı

Dünyasını sulara gömerken

Bencilliğiyle kabaran göğsüne hava depolamıştı

Çirkin kurbağaları andırıyordu

Asılırdı belli saatlerde prensiplerine.

***

Uzakta bir şey gördü

Yaklaştı yaklaştı…

Çözemedi

Demirledi orda

O “Şey” her ne ise parlıyordu

Maviydi, kızıldı, berrak siyahtı

Sandalına aldı onu

O parlaklıksa öyleydi ki ;

Kara sandalın dibi saydamlaşmıştı

Suyun altı görünüyordu

Canlıları görüyordu

Ordaki yaşamla bakışıyordu

Bakışıyordu günlük yaşamına devam eden bir sürü insanla

Şaşkındı

Korkmuyordu

O “Şey” i sıkıca kavramaya karar verdi

Uzunca sınırsızca …

Bir yandan da bir sonraki hamlesini hesaplamaya çalışıyordu

Olmadı …

Karar vaktiydi artık

Hesabı mı bırakacaktı, kavradığı parlaklığı mı ?

Biliyordu cevabı

İtiraf korkusu koktu

Gücünü topladı ve :

-“Hesaplar işe yaramadı hiç ! “

Diye haykırdı…

O anda hissetiğini yaptı

Öptü o “Şey” i

Kabarttığı göğsündeki havayı paylaştı onunla

Ve ihtiyacı olmayan sandalına,

Her şeyden ağır “küreklerine” bakmadan atladılar suya.

Hava tükendi yol tükendi

Nefes aldılar

Tatlıydı nefes , havada bir tat vardı

Şaşkındı yine.

Önceleri konuşurlarken çenelerine vurmak istediği suyun altına gömmekten çekinmediği insanlara :

-“Selam” dedi.

Sanki kendisi gömmemişçesine onları… pişkindi.

Tarifsiz olan “Şey” ise halen yanındaydı

Diğerleri daha önce gördüğü gibi değildi belki

Ama yanında duran ilk gördüğü gibiydi

Parlıyordu rengarenkti… Işıltısından ödün vermiyordu

*Bu yolculukta dönüşüm geçiren serseri ! Şimdi başlıyor her şey aslında. . .

2010-08-18T13:55:00.000-07:00

Şuursuzlaştırımış ve "öğretilmiş" beyinlerimizin ekzosfer katmanının dışında bir panayırda ortaya çıkan ikili...

"Beklenti" ve "Beklemek" ikilisinin farkı bir yana,

bu tamamlayıcı ikilinin yaratmaya çalıştığı somut kurallar,

"Tüm Çıplaklığıyla" bilinse bile istemek gibi bir üçüncü tekilsiz yaşamayacaktır.

Oluklarından nefes yerine istek soluyan bu panayır ziyaretçileri ise

salt kendilerinden istemektedirler

Yaratılan bu üçüncü tekili

2010-08-13T07:25:00.000-07:00

GÜVENİHAN

güvensizliğin damarlarında can bulur parazit
ruhunda dolanan kanlı cerahat
hasta yolculuğundaki katrana karışır.hatıra
ümitsiz saatlerin kuşuykusunda ayağına dolaşır
ken, zen bir dağkuşu
nda filizlenir kuşkulu necaset.

adet olduğu üzere saadet
-siz yaşlı kahramanlar hırçın ve ivedi bakar..
gözaltına alınmış gözyaşları keskin
içten içe hırslı akar!
akar akar akar...

ıslak eteklerin kıvrımlarında palazlanır sefalet

suda ayak izini kaybeden cesaret
gökyüzüne meydan okurken
çerçevede eksik kalan
bir piyanistin parmaklarında asla barınamaz ihanet!

Küf Ağız Müzik Kulak

2010-07-07T08:35:00.000-07:00

Aydan düşen katreyi utandırıyor saflığın

Yukardan akan küllerin arasında

Bir tek senin mavin…

Bakıyorum maviliğe

Kızıllığınsa akşamı ağlatan

Sırdaşım, aynanın sırıyla

Değer katıyorum kadehe

İçtiğim en mavi en kızıl sensin çünkü…

Dengi de sen olansın.

Rengine direnen zifire inat

Dalgın bakışların göç katarcasına

Uyandırıyor her sabah

O çok sevdiğin papatyaları.

Nefes alış verişinde yıldız tozu saçılıyor yere

Her zerresi ben

Bense gülüyorum

Deli cenin telaşlı yüzüme verdiğin yeni gülümseyişle

Büyük keyif yelken açmak özgürce

Kaybettiğim saflığımı bulduran o maviliğe

Güzellik: Akşamı ağlatan kızılca elbise

Aşk: Nedensiz keşif

Duygu : Hastalıklı tansiyon duvarı

Music Won’t Die And, Woman Will Be Alive Everytime…

2010-07-07T08:33:00.000-07:00

Platonik saygı kadar special ahlaksızlık düzlemi değil miydi dünya? Tıpkı hepimiz gibi... Bir doğrudan binlerce yalan geçer aslında. Ve bizler aslında yalanla doğrunun kesiştiği yerde oluşan noktalarızdır bu ahlaksız düzlemde. Bir tutam insanlık serpilmiş o kadar… Çoğul olmaya ihtiyaç duyan sayısız nokta. En aciz sayısız noktalar kümesinde, küme düşmeyi istemek asli bir ahlak göstergesidir oysa...

Ve küme düşmeyi istemek, bu dahil tüm genellemeler yalnıştır savını doğrularcasına her daim kaybetmek anlamına gelmemekte.

Düşüyorum keşfedilmemiş boşluktan kanatlarımda huzurla. Öyle bir düşüş ki bu daha yukarıya doğru olan… Her anı keşiftir bu yolculuğun. Görünmeden görmeli, duymalı, anlamalı, tanımalı bu yolun sahibini. Dönüşü de yok artık. Her kat ettiğim mesafenin arkası yok artık, arkası karanlık, arkası dipsiz kuyu. O noktaların kemirmeye başladığı, ahlaksız düzlemden çıkış bu. Hayal ettiğimin somutlaştığı bir yol -ki bu kanlı canlı artık. Ve ben yaratmadım onu. Kafamda dikip biçtiğim elbiseyi giydirmedim ona. O giymişti eşsiz elbisesini. O vardı zaten, sadece geç kaldım ona. Onu bulmak değildi ki mesele. O olduğunu anladığımda neden bulamamaktı. Ona anlamlar bulmak değildi ki mesele, onda yüklü olan -hatta bazen kendisinin dahi es geçtiği- anlamları görebilmekteydi. Onu gözümde büyütmek değildi ki durum, o yeterince büyüktü zaten. Çoğul olmak istediğim tekildi o.

Düştüm… Ağlamadan , canım yanmadan, isteyerek, hissederek. Düştüm…

Yaklaşıyorum ona. Belli oluyor adımlarım artık. Hissediliyor, hissettiriliyor. Ve zarif dudaklarından dökülüyor aniden. Süresiz mola ver diyor bana. Yorulma boşuna. Vazgeçtim bıraktım ben yürümeyi ,sonundayım ben de bir yolun diyor. . Onun zarif dudaklarından dökülenlerse benim gözümden dökülmeye başlıyor. Oysaki bilmiyor, anlamıyor geride bıraktığım dipsiz koyuluğu. Dönemeyeceğimi bilmiyor. Bense sessiz adım atmayı öğreniyorum. Bazen nefesimi ensesinde hissettirecek kadar peşinde, bazen huzurlu kanatlarımla yukardan izleyecek kadar uzakta… Beynim değil takipteki bedenim, belleğim. Kalbimse çoktan iki kişilik yer ayırmış kendine , göze almış iki kişi yaşamayı. Yitirmiş olsam da gün kavramı, gelip geçiyor. Sessiz çığlıklarımı duyurmuyorum, gülüyorum. Uzaklaştırdım sanıyorum onu kendime…

Anladım… Sessiz dediğim adımların her birinin beynimin içinde yarattığı gürültüyü, kaosu. Tam önümde o benim. Uzanıp dokunmak istiyorum… O ise benim vazgeçtiğimi sanıyor. Anladım…

Önce günü sonra geceyi farkediyorum. Sonra bilinçaltımın taşmak üzere olduğunu… Patlamak üzere kafam… Salıveriyorum biriktirdiğim ne varsa. Önce beni bana söylüyor biriktirdiklerim, sonra onu bana. Hala nedensiz olduğumu hatırlatıyor bana içim. Dinleyeceksem birini o da kendim olmalı diyorum kendime. Anlıyorum eksikliğini, üşüyorum. Kapattığımı sandığım kapıyı açmaya karar veriyorum. Zorluyorum, gücüm yetmiyor. Anahtarınsa bende olduğundan benim haberim yok. Düşündükçe kapının arkasındakini çıldırıyorum. Yumrukluyorum, tekmeliyorum kapıyı. Olmuyor… Her çıldırış daha fazla umut oluyor bende. Anlıyorum, anlıyorum. Her umut biraz daha, biraz daha açıyor kapadığım kapıyı. Açılıyor kapı, kaybolana, bir daha kapanacak durumu kalmayana kadar ve yok olup gidiyor sonra. Bense kaldığımı sandığım yerden devam etmeye, kendimden emin yolumdan emin devam ediyorum. Görüyorum seni…

Karşındayım… Senden korkmadan, kırılmadan, bedenim acımadan. Bakıyorum sana gözlerimi kaçırmadan, bakıyorum içine yüzüne maske takmadan… Konuşuyorum bendeki seni, sana anlatarak. Bakıyorum sana artık utanmayarak… Kalbimin senin için ayırdığı yere davet ediyorum seni. Zaten iki kişi yaşadığımı, senden bunun için izin almaya geldiğimi söylüyorum. Artık arkanda değil, karşında değil yanında olmak istediğimi söylüyorum… Sen ise o ürkek ve benim gibi noktalardan sıkılgan bakışlarınla, seni sana anlatışımı dikkatle dinliyorsun. Tamam diyorsun, tamam bu yolun sahibi bendim ama beraber yürüyelim bu yolda. Pamuksu tenin o kadar yakın ki bana artık. Hapsedici kokun o kadar yakın ki seni içime çekmem için. Şirinliklerin o kadar benim ki artık. Mutluluğun, hüznün, yüzün o kadar biz ki… Ve elbisen o kadar eşsiz ki…

Yanındayım

Yanımdasın işte.

O sensin…

Music Won’t Die And, Woman Will Be Alive Everytime…

Kör Giyotin

2010-06-08T04:53:00.000-07:00

Akıyor gözünden
Bırak aksın
Her damlada biraz daha eksiltir
Biraz daha tüketirsin belki…

Telefonun ucunda tanıdık ses : “ Gel. Gel; ama habersiz…”
Git bakalım çocuk. Tanıdığının salt tanıdığı, senin ise şayet varsa var olduğun Ona…
Git bakalım çocuk, korkarak git. Benliğine cismini, ismini kazımış olsan da tanışmak zordur duygularına tecavüz edenle. Yüzleşmek zordur beynine tecavüz edenle.
Git al ondan son hediyeni. Sana bir fotoğraf verecek. Bak o fotoğrafa presbitleşen gözlerinle.

Kutsallık paylaşılır mı?

Sorsana ona bunu. Cevabını bilsen de sor. Her soru bir kez daha öldürse de seni sor. Rivayet oydu ki ölen kişi son gördüğü anı da yanında götürürmüş. Rivayeti gerçekleştirir karşında otururken. Sana bıraktığı anı son hediyedir. Fotoğraf…
Bak o fotoğrafa çocuk. Bak ki al cevabını bir kez daha ölürken. Kutsallık nasıl paylaşılırmış.

Af dilesen canlanır mı ceset?
Komik olma çocuk ceset sensin

Ölürken kimi istersin yanında? Bir tek cellâdı olsun ister mi insan? Peki ya cellâdına âşık olduysan? Sen daha en başından ölmüşsün be çocuk. Cellâdın af dilese senden korkmadan gidebilir misin ölüme? Komik olma çocuk. Öldürünce cellât seni imzası olan fotoğrafı da bırakır yanına gitmeden önce. Âşık olduğun katilin de yoktur artık. Bitirmiştir ona biçilen görevi. Senin görevinse ölmekti ya hani sen de o görevi layığı ile yerine getirirsin pek tabi.

Farkında mıdır giyotinin ölü
Fark etmiştir oysaki
Tekerrürden ibaret ibretlik
Öz yaşam öyküsünü

Öyküsü vardır her aşkın kendince. Kalemi birlikte tutarsın. Fark edemezsin her defasında kaleminin kırıldığının, maktul olduğunun. Peki ya fark etseydin maktul olduğunu? Olsun. Sen tekrar tekrar âşık olacaksındır ona.

Neden deme bana
Anlatamam
Seni seviyorum
Seni seviyorum…

Son olarak ne soracaksın ona? Neden deme be çocuk. Yüzleş onunla, bak gözlerinin içine, ne soracaksan sor; ama nedenini sorma. Söyleyemez. Bu sırra ermiş olsaydın yatar mıydın ölüme göz göre göre. Asıl sır neden olduğu mudur ki? Akıllı ol çocuk. Cellâdın sana aşkını haykırmakta. O da seni seviyormuş. Ama öldürdü o seni. Nefes alan o. Sense dokuz tahta altındasın. Asıl sır, insanın sevdiğini öldürmesidir. Hayatım dediğinin, hayatını ten kafesinden çekip almadan önce okuduğun Oscar Wilde şiirlerini getir aklına. Ama neden diye sorma. Cevapsız tek soru budur. Bir tek burada dürüst değildir katil, bir tek burada.

Seyyah'ın Yüzsüzleri

2010-06-08T04:51:00.000-07:00

Yakın uzaklıklarla örtülüydü yeryüzü. Denklem tiryakiliği baş göstermişse de vazgeçmiyordu ölçmeye çalışmaktan bu uzaklığı. Biliyordu çünkü ölçülebilseydi bu yakın uzaklık bulacaktı aradığını. Buna rağmen düştü yollara, tıpkı bir seyyahın vursa da kendini yollara duymazlığı gibi. Yürüyordu aymazca, yürüyordu nereye gideceğini bilmeden. Kararlıydı. Sözüm ona seyyah olmuştu kendince. Lakin unuttuğu bir şey vardı. Tepeleme geçmiş taşımaktaydı heybesinde. Her adımda ağırlaşan geçmiş… En korkak cesurlardandı. Yüzleşemiyordu, taşımakla yetiniyordu onları kamburlaşırcasına. Yorulmuş olsa gerek, oturdu. Açtı heybesini, ab-ı hayattan bir yudum almaktı niyeti. Bir de baktı ki haybeden heybesinde boş, plastik suretler vardı. Hep bir ağızdan bir şeyler söylüyorlardı hiç bilmediği dillerde. Şaşkındı ve korkuya kapıldı. Koşmaya başladı; ama nafile. Bir anda prangaya vuruldu ayakları gidemiyordu, tökezliyordu her denemesinde. Küle döndü yer. Zifir oldu gök. Issızlık ne ise tam onun ortasındaydı artık. İsyan edemiyordu altı yön yoktu, isyan edemiyordu ışımıyordu gök. Mağlup olduğunu fark etti geçmişe. Anlamıştı artık asıl yolculuk kendi içineydi. Korkmuyordu artık. Yöneldi heybeye. Suratsız suretlerden birini aldı önce. Kaşlarını, gözlerini, dudaklarını çizdi. Bir yüz verdi ona geçmişten tanıdık. Özlemişti suret onu. Hasret giderircesine konuştular. Ama sadece geçmişten konuştular. Konu gelecekten açılmaya görsün, yok oluyordu yüzü. Biraz muhabbet, biraz dem, biraz küfür... Nedenleştiler tabi ki. Neden sırtlanmıştı bu geçmişi. Bulamadılar, gülüştüler. “Korkacak bir şey yokmuş” dedi seyyah. Rahatlamıştı belli ki. Sonra suret gitmem lazım dedi. Gitme demedi bile seyyah. Cesurca el salladı ona. Ve kayboldu suret.

Sıra geldi bir diğerine. Plastiktendi bu seferki. Ressam kolaylığında bir yüz de ona verdi seyyah. Tanıdıktı yine. Görür görmez o yapay sureti gözleri büyüdü, kanı akmaz oldu sanki. Sakinleşmeye çalıştı. Konuşmadı uzunca bir süre. Nasıl olduğu her halinden belliydi. Suretin de halet-i ruh-iyesi aşikârdı. Sinsi bir bakışı, akıl almaz yüz hatları vardı. Seyyahın merakı besbelliydi ama tekrar kapılmaktan korkmaktaydı. Yine kandırılmaktan, onu kana kana içine çekmekten çekiniyordu. “Neden bu kadar bencilsin” dedi seyyah. “Sen neden bu kadar körsün, bencilliği ben senden öğrendim” diyordu plastik surat. Düşündü bulamadı.
Anlat dedi seyyah. Plastik suret:
—“Sen kendini mutlu etmek için sevdin beni, kendini mutlu etmek için geçmişine dâhil ettin beni. Ben ne kadar yanındaysam o kadar vardım senin için. Vardan yok ettin beni sonra. Önce seni gören gözlerimi çaldın benden. Göremez oldum seni. Sen beni görüyordun ya yetiyordu o sana. Ardından seni hisseden tenimi aldın benden. Ve yavaş yavaş tükettin beni. Ve bırakıp gittin apansız. Tüm bunları almaya geldim senden” dedi.
Donakaldı bu sözler karşısında seyyah. Asıl kandıranın kendi olduğunu öğrenmişti. Ve kendini ağlamaya başladı ıssızlıkta, zamansızlıkta. Ağladıkça tüketiyordu bu geçmişini de. Gözünden gelen her katrede verdi plastik surata ne istiyorsa. Sonunda tüketebildi bu geçmişini. Son damlasına kadar vermişti ne aldıysa. Uğurladı ağlayarak yarattığı şaheseri…

Kül eridi birden, gök ışıdı aniden. Zamanı bellemişti yeniden. Kendine isyan ediyordu seyyah!

Sonuncudaydı sıra. Tedirginlikle karışık merak içerisinde yüz çizmeye çalıştı. Olmuyordu. Defalarca denedi. Günlerce uğraştı. Ne çizse kayboluyordu aniden. Konuşmuyordu üstelik suret. Günlerce baktı ona. Bir gün anladı ki cisimsiz bir geçmişti bu. Gerçekti tamamıyla ama cisimsizdi. Çünkü ne yaşadıysa onunla, onun benliğiyle yaşamıştı. Ne kadar sevdiyse onu cisminden bağımsız, isimsiz, sessiz sevmişti. Tarif edilemeyecek bir bağımlılıktı bu ona karşı. Ona bir yüz çizip çirkinleştiremezdi onu. Konuşamazdı onunla, hesaplaşamazdı. Nedensizdi her şey. Ne kadar sonuçsuzsa o kadar suçsuz bir geçmişti bu. Yüzsüzdü her anlamıyla yüzleşemezdi onunla. Tek bir anlamı vardı olanların: Cisme gerek yoktu yaratılacak geçmişte de gelecekte de. Kararlıydı seyyah. Yoluna devam etmek zorundaydı. Çünkü o artık tam anlamıyla bir seyyahtı artık. Biliyordu ki pranga, o gitmeden çıkmazdı ayaklarından. Özgürleşemezdi bedeni her ne kadar ruhu özgürleşmişse de artık. Salıvermek zorundaydı onu. Öyle de yaptı. Gitmek istemese de gökyüzüne doğru yol aldı suret ve ona en çok yakışana dönüştü. Bir yıldız olmuştu artık. Tökezledi ama son anda kurtuldu dünya çöplüğüne dönmekten. Ve uğurladı kendi kendini sonsuzluğa doğru… Seyyah ise heybesini boşaltıp yenileriyle dolduracaktı artık ve yine kamburlar yaratacaktı bedeninde, yüzleştiklerinden öğrendikleriyle ve kazanılmış cesaretiyle…

Kumdan Adam

2010-06-08T04:41:00.000-07:00

Elimde olmadan sürüp giden
Tam da tan vaktine yakın
Aniden geldin yine
Tellaksız…
Ne o?
İzleri mi takip ettin
Ne kadar tekerrür
O kadar tefekkür ve
Bir o kadar da küfür
Dolusu ağzından öpemem seni bu kez
Ardım sıra gelme artık
Acı sabrını bulaştırma bana
Sıkılganlığım doydu artık
Solumaktan
O çürümüş aşk kokan nefesini
Benim sende kalan son parçam
Çocukluğumdur…
Benden sürgün
Firari bir soğuk ruhsun sen
Tanıdığım en soğuk ruh…
Peşinde olduğun
Bir asır önce seviştiğin
Ve her öptüğünde
Dudaklarında ölüsü kalan
Adam kokan deniz aşırı
Gençliğimdir…
İyi bak şimdiki zaman zarfındaki bana
Sen en çok geldiğin tan vakitlerinde tanırsın beni
Kırpma fer fecir gözlerini
Ve soluma çürük aşkını
Pür dikkat bak
Her tanesini
Senin yarattığın
Kumdan adam duruyor karşında

ateş

2010-06-04T16:55:00.000-07:00

"...ve onca emeğe rağmen "
neyse.. gitmek aklımın bir yerlerinde kapatılmış,sorun bu değil sanırım vücudum kırılmasında ,beynimin halsiz kalışında ve gözlerimin altının çöküşünde..
onca sürenin beynime vuruşunu sayıklayacağım yıllarca. "en güzel gün" dediklerine ben yılları sığdırmak zorundayım..hiçbir zaman kolay olmadı ..
karşılaştığım yada çarpıştım renk şimdi gri.ama siyahtan mı beyaza geçildi yoksa beyazdan mı siyaha karar veremiyorum.doğrudan bir geçiş olmadığı kesin fakat.
"bıraktığın yerdeyim"
bütün duyguların birbirine karışmasına saçmalık diyoruz sanırım.ben saçmalıyorum ve
gidiyorum.burada bir çocuğu, bir genci, bir yaşlıyı bırakıyorum.

Saklambaç Politikası...

2010-01-26T06:07:00.000-08:00

Üç boyutlu kesiyorum siyah-beyaz küpürleri.

Küpürlerim ki söyleyemediklerim.

Tanıdık bir köstebektin sevgilim!

Büyüsün diye gözlerin;

Gözlerimde sözlerim.

Durmadan koşmuş, dinlenmişsek eğer;

Gel artık ölelim!

Yenik düştük bu saklambaç politikasında.

Neresinden vursam şimdi baharı;

Peşinden gidiyor!

Neresinden tutsam;

Ellerimde kalıyor!

Bir kez dişledik yasak elmayı.

Masumluğumuz lafta kalıyor!

Kuralına göre oynamak adına aslında;

Sabahı kandırışımız da!

Söyle;

Kaç nota yuttun yatağımda?

Şimdi;

Bir tavşan niyetinde gülüşlerim oluyor!

Elimden tutsan, ya da

Biraz fazla öpsen;

Ağlayışlarım!

Biliyorum bu sen değilsin.

Neredesin?

Gel yine,

Gözümden aşk akıyor.

Her şeyi bırakıp gitme isteği...

2010-01-19T11:50:00.000-08:00

Uyanıyorum hiçbir şey yokken, tavanı izlerken buluyorum kendimi. Hep ışık açık uyuyorum, bu defa sokak lambası aydınlatıyor odayı. Korkuyorum. Saat gecenin 3’ü. Tekrar uyuyamayacağımı anladığımda mutfağın yolunu tutup kahve suyu koyuyorum ocağa.
Her şeyde grinin tonları var, her hareketimi uzaktan izliyor gibi hissediyorum, bir sonraki hamleyi tahmin etmek bu ağır çekimli hallerde çok kolay.
Kaynayan suyu gördüğümde ellerimi tezgaha dayayıp beklemeye başlıyorum. Neden sonra aptlallığım sinirlendiriyor beni. Su kaynadığında ocaktan alınır, oysa ben kaynamanın geriye sarmasını bekliyorum.
Günlerden nedir bilmiyorum ama kesinlikle pazar havası yok, ortalarda bir gün muhakkak, ya salı ya çarşamba. Çıt yok etrafta, kaynayan suyun taşmasıyla sönen ocak sayesinde oluyor bu da. Kahve yok, kahve bitmiş, haber bile vermemiş, ben suyu kaynatmışım, gitmiş. Hiç böyle yapmazdı oysa.

Planlar yapmıyorum, çıplak ayaklarımın soğuktan buz kesmesine aldırmıyorum. O şekilde ne kadar bekledim, aklımdan geçenler nelerdi hiç bilmiyorum. Oysa en çok 'bilmeyi' istiyorum.

Tükenmekte olan suya biraz daha ilave yapıp çaya dönüştürebileceğimi fark ediyorum. Poşet çaya biraz kaçak çay ileve edip bekliyorum, ellerimle mutfak tezgahına dayanıyorum, halsizim, en çok da kırgınım.
Fincanın ne kadar harika bir buluş olduğunu düşünürken çayımı koyuyorum, deminden oldukça fazla ekliyorum. Şeker yok, şeker bitmiş, o da haber bile vermemiş, gitmiş. Hiç böyle yapmazdı oysa.
Döküyorum fincandakileri lavaboya, gözyaşımı da. Hiç böyle yapmazlardı oysa. Zaten onu bir daha özlememe kararını da böyle bir gecede alıyorum.

Boğazıma bir yumruk yemiş gibiyim o günlerde. ilk ido saatine kadar oturuyorum.

yosun tutmuş iki harf

2009-12-19T08:24:00.000-08:00

Ateşim etrafını sarsın kalmasın yarına
külünde nakkaş tohumları
İncelsin muhabbetin tülünde gözlerin
naranla ben de yanayım
serilsin dilimin parçası
kanla yazılmış olan harflerim
gör,birleştir,oku ve de ki :
“Gönlümün çukurları doldu aşkının fırtınasında
gözbebeklerinin kumuyla
ben de seninim
ben de senden değilim
öte yanıma düştün
ellerinde bir tutam çöl!”
Kapama göğüslerini bileklerinin yettiğince
Çünkü ben sana öz’le üvey’in aşkını anlatıyorum
Çöle karşı ateşi
Ateşe çare seni anlatıyorum
Ben sana bir savaşı anlatıyorum.

2009-12-10T06:54:00.000-08:00

nobel barış ödülünü alan

dear mr. presedent

ödül konuşmasında:

"SAVAŞ BAZEN GEREKLİ"

dedi!!!

...

!!!!!

???

Acımasızım.

2009-11-30T17:46:00.000-08:00

Sus demiştim. Bir harf daha tüketsem yutkunamaz yenilirdim şüphesiz. Sus demiştim o da itaat etmişti. Oysa haksızlığından değildi susuşu, korkusundan hiç değil. Bir ağır yenilgi alıkoyuluyor o gece yanımızda. Hamileyim. Yaşım 23. Her şey bir yana, ondan kurtulmam gerektiği gerçeği kanımı donduruyor. Bütün keşkelerime ağlıyorum günlerce, bütün korkularıma…

Hislerimin birçoğundan ediliyorum o gece. Çokta şart değiller belki ama azalıyorum, noksanlığım artıyor. Yalnızlığım da… Veda etmeden kapıyı çekip gittiğimde anlıyorum bunu da…

Sanki hiç var olmamışım gibi davranıyorum günlerce. Hiç bir soruya yetecek kadar cevabım yok çünkü! Ara sıra İstiklal’de buluyorum kendimi. Yenemediğim bir zaaf daha, bugün bile… Uykuya yenik düştüğüm anlarda onu görüyorum. Çok özlüyorum. Canım acıyor. Diyorum ki, öldürülsem!

Kulağıma sessizlik asıldı mı onunlayım demektir. Kendimi tüketmeye başladım mı onunlayım!

Günlerce hayat belirtisi olmuyor evimde. Keşke içimdekinde de olmasa diye düşünüyorum. Düşündüğüm sadece bu. Kanım çekiliyor o anlarda. Üşüyorum. Hiçbir duygusal bağ kuramıyorum onunla aramda. Yapamıyorum. Niyetlerim tavşanlarda kalıyor, sevdam uzaklarda… O zamanlar Mavi Peri’yi bulabilsem bu gerçeği değiştirmesini dileyeceğim şüphesiz.

Kabulleniyorum bir zaman sonra onsuzluğu, en az onun kadar acımasızım o günlerde. Telefona sarılıyorum. Yardımıma ilk koşabilecek isim bir erkeğe ait. Hemen bana geliyor. Anlatıyorum. ‘’Aramayacak mısın onu?’’ diyor. ‘’Ne sıfatla?’’ diyorum. ‘’Peki ya …?’’ devamını getiremiyor. ‘’Yarın’’ diyorum. Bildiği bir yer olduğundan söz ediyor bana. Yeterli oluyor bu cümle, acılarıma ortak görüyorum o saatten sonra onu da. Acıyorum, acıtıyorum.

Hastane soğuk, gözlerim hep yerde. Bekletilmiyoruz. Hemen içeri alınıyorum yaşlı bir kadın tarafından, oda daha soğuk. ‘’Bacaklarınızı biraz daha açar mısınız?’’ Duyduğum her bir kelime küfür adeta. O’nu düşünüyorum yine, ondan kalanları... İçim acıyor.
Üşüyorum.

Kapıda bekleyenim o olsaydı o kadar üşür müydüm acaba?
Bilemiyorum...

2009-11-21T14:10:00.000-08:00

NEDİR Kİ

İsim nedir ki
Bulutlara yazılır geçer

Yüzüm nedir ki
Akar suya çizilir geçer

Ömür nedir ki
Kurulur bozulur geçer

Sevda nedir ki
Dokunursun süzülür geçer

Şiir nedir ki
Sezilir geçer

İnsan nedir ki
Bir şeylere sevinir üzülür geçer

ATAOL BEHRAMOĞLU

Şimdi Napıyor?

2009-11-15T09:28:00.000-08:00

Düşünmenin dayanılmaz sancıları içinde;o ve ben,varlık ve yokluk diye düşünüyor.Kaybolmayan hayatın,yaşamın sıçılmışlık duygusu ve sıçılmışlığın pis kokusunu düşünüyor.bu zamana kadar yaşadığı herşeyi,varolmanın dayanılmaz acısını tadıyor.Düşünüyor.Yüzündeki hiç bir şeyi takmayan gülüşü çıkarıp atmayı düşünüyor.Yapamayacağını bilerek bunu defalarca düşünüyor sonra vazgeçip başka şeyler düşünmeye devam ediyor.Ama artık bazı şeyleri anlıyor.Günlerdir kapandğı bodrum katının karanlığında,düşünmenin bir işe yaradığına seviniyor.Bu ahmakça sevinci, düşünmeye devam ettikçe kayboluyor.Hayatıyla ilgili kararlar almaya çalışıyor.Bunun için çabalıyor.Ama bütün çabalarını tuvalete atıp üstüne sıçıyor.Biliyor ki,şimdi yapmazsa ilerde herşeyin içine sıçacak.Son bir çabayla kendini dışarı atıyor.Kusmamak için iğrenç bir sosisliye 5 lira bayılıyor.Beynini günlerdir zorladığına göre artık karaciğerine işkence etmesi gerektiğini düşünüp loş ve iğrenç bir bara gidiyor.Bar sahnesinde duymak istemediği bir müzisyene lanet ederek içmeye başlıyor.Bira;kurtlanmış düşüncelerin bıkmadığı içki.Saatler ilerledikçe kaç tane içtiğini sayamayacak hale geliyor.Son olarak düşündüğü şeyi, ölümü,yaşamı ve sıçılmışlık durumunu artık sonlandırmak istiyor.Evet!oraya intihar etmek için gelmişti.Bom bok olmuş hayatını artık sona erdirmek istemişti.Belki yeni bir başlangıç yapabilir umuduyla ev sahibinden çaldığı silahı ,ağzına,kurşun beyninden çıkacak şekilde yerleştirip tetiğe basıyor.O artık düşünmüyor.Hiç ziyaretçisi olmayan bir mezarlıkta yeniden başlangıcını bekliyor.....

2009-11-13T14:08:00.000-08:00

B RH (-)

bulut:
suçlu zulmü aşağılayan kalbinle
uzaklara baktın,
uzaklara aktın
çürümek üzere olan cesedimle.
evet!
ben öldüm
ve cesedimi alıp bulutlara gömdüm.
resim:
yağmur gibi düştüm sonra
yeni filizlenmiş gece gülleri gibiydi
gözlerimdeki koku, ellerimdeki arzu;
dilimde
yaşlı bir kadının hiç dinmeyen ağıdı...
güzel bir tabloydu bu
ne de olsa, kanlıydı.
hayal:
irademin özgürlüğünü sorgularken
cinayetimde buldum kendimi.
cinayetimde, sadakatsiz cinlerin
cenin sessizliği
ve doktrinlerle süslenmiş cehalet kulesi
mevzubahisti.

bir insan elinin mükemmelliğine
ve aynı zamanda sefaletine duyulan
buruşuk hissiyatla boğdum beynimi,
buram buram gül kokuyordu ortalık.
biliyordum!
artık gitmem gerekti
ve yaşam
sadece yaşanması gereken
basit bir hayalden ibaretti.
(-)
öldürülen bir gecenin kalbinden
yıldız akıyordu.
beynim taş döküyordu,
sancılı anılar süzülüyordu gözlerimden.
karanlığın ruhuna üflenen
ölüm mesajları gibiydim;
biraz suskun
biraz ağlamaklı..

aslına bakarsan
ilk rahlede
sanırım yalnızlığın adı vardı.
kayboldu bulutlar,
resimler,
hayaller...
geride
bırakılmışlığın buruk tadı kaldı.

yatağım(ın) altına benzer !

2009-11-13T09:07:00.000-08:00

"küçük günleri"
büyük günlere yem ettin ...

"bugün"

/gözler çıkarılmış
burun zımparalanmış
ağız alçıyla kapatılmış
kirpikler yakılmış
elmacık kemikleri dümdüz edilmiş/

kaçıncı cinayetin?

içyüzü bin yüzlü bir şehir !

2009-11-05T17:31:00.001-08:00

gel bu şehri zindana çevir
ateşten,ateşte !
hadi gel bir yüzsüzle yüzleş
sadece...

bu şehir bir yüzsüz
sen de bir şehir gör
ateşler içinde !
yüzünü çevir,
git işte!

görsel öğe :Serpil ODABAŞI

2009-11-03T08:42:00.000-08:00

uyuyorum'un bile en az iki anlamı olduğu bir dilde;

o hiç sahibi olmadığımız limanın platin omurgalı gemileri batıyor..

"uyuyorum sana" dediğimde aşktan bahsetmiyorum

çünkü bu cümle sana çalıyor beni..

ve Tükçe ; ancak acıya bu kadar yetebiliyor

ağzımın harmanında!!!

görselöğe :Serpil ODABAŞI

2009-10-30T18:13:00.001-07:00

Yöneltirler,ister istemez
Dayatırlar, olur olmaz!

Dayanamazsınız ve bellersiniz hayatın pornografik yanını.bu aslında kişinin kendi kendisine tecavüzdür.ve artık bu tecavüzün mecbur bıraktığı bir durum vardır: BAĞIMLILIK!
Kişinin kendi kendine tecavüzü bir süre spnra bağımlılığa neden olur.Bir bağımlının kullandığı maddeler vardır elbette.Bazı bağımlılar bu maddelerden birkaçını birarada kullanırken bir kısmı hepsini kullanır:kültür,tarih,edebiyat,kadın,erkek,eğitim,dogmalar,markalar vs. vs...
Kişi sonradan asla kendine yakıştıramayacağı pişmanlıklar serisine başlar bir süre sonra yorulan vücut,ağır bir kuşatma altında olduğunun farkına varır.
Maddenin bilinen üç hali vardır:katı,sıvı,gaz.kişi,bu yorgunluğun kendisine verdiği fen bilgisi dersiyle maddenin dördüncü halinin "İNSAN" öğrenir.Bereket tanrılarına da kısmet olmuş(!) 'gelecek kaygısıyla' kayganlaşan zeminde kişi,benliğinin kırılma noktasına hızla kayar.Bu serbest kayış stilinde geçmişin sakatat durumu geleceği gayet tatsız tuzsuz bir halegetirmiş ve kişi ,zekasının yaşadığı burkulmayla bilincinin incitmiştir.İnsan bir süre daha incinmenin verdiği sıcaklıkla hayallerini ısıtır.fakat zeka, artık yaşanılan maddi ve manevi acının etkisiyle işlevini yitirme noktasına gelmiştir.İnsan alcıya almak zorunda kaldığı bilincinin üzrine imzalar attırırken ,doktorlar oraya gökyüzü,düşler,kokular çiziktirir.
İnsan ölüme kalkan ÖHY uçağına yetişmeye çalışırken kaybedecek hiç zamanı yoktur!
kişi,hayatı parçalayarak kaçar kendisinden.artık ihtiyacı olan izole bir odanın sessizliğidir.delirmek,yalnız kalmanın yollarından sadece biridir...
KOLAY GELE ....

2009-10-30T17:53:00.000-07:00

ben sana leylayla mecnunun o mısır sarısı hikayesini anttıgımda bana "ee sonra mecnuna nolmuş " demedın ya ona istinaden

bana benı aldattıgını soyledın ;agladım ya....

sonra senı evıne bıraktım ellerımdekı bır tutam mavı sacın nereden geldıgını bılerek ..
ve dudaklarına bır opucuk kondurdum, kararını cabuk veresın dıye hatta terket benı dıye!Mavi saç sefkatlere, ihtiyaçlara duvar yapar,bende, bunu sana hiç itiraf edemedım .. bunda şaşılacak ne vardı erkeklerıne bır demet çiçek alıp götürmeyen kadınları da sevmem zaten! , evet ben bır kadın olarak senı aldattım ve seni evine bir öpücükle bıraktım! ..bıraktım!!!...nesı garip gelmekte hala ! o gece sıradan bır geceydı ama ruhumda orospuluk yoktu,emın ol ..ruhlardansa bedenlerın orospu olmasını yeğleyenlerdenım hala .. sana henuz gozlerının ne kadar guzel oldugunu bıle soyleyemeden ısırdım seni ama koparamadım benden.
ben delırdım/geldım /gıttım /kapı aralıklarında ışıkları caldım/ ıslıklara kattım /nasıl yapardın/ bana bunu dıye ama dusundum kı elınde bı tutam mavı saçla gelmiştin ve nerden nasıl gelebileceğini ı tahmin etmistim .. affettim senı dudaklarıma kondurulan ılk opucugun kalpazanlıgına ınanarak.. bana bu mührü niye bastın kı,dedirtmedin bile ..seni cok hızlı yasamanın neresı yanlış diye düsündüm.belki ben bunu yapmadığım için kıskandım senı, belkı bundandı affetmem.hiç bilemedım belkı gercekten sevmıstın benı. aldatılan bır erkegın sevılmesının bır onemı yoktur ne de olsa.
ıkı gun sonra elımde bır demet cıcekle geldım sana yuzsuzlukle karısık bıraz .. uygun degılım dedın gıttım oturdum bır yere hıc ses cıkarmadım sucluydum zaten çayımı içtim .senın yaptıgın gıbı degıldi, nıye senın yaptıgın çaya benzemesı gerektığinı dusundüm; beceremedim .hep boyledır ya cozerken bır soruyu hep kısa yolu aranır ve kısa yol ;benzetmektır, kıyas etmektır, unutmaktır ..ben bişeye benzetemedim o çayı.senden kopamadım sırılsıklam asıktım sana.soylu durusunla karsımdaydın ya yanımda mıydın bilemedim . "alışmıştım" klasığı değildi..sevmiştim sanırım ,sızmanı dişetlerıme damaklarımdan sana verdıgım tek bır opucukle ;ama mılat bu degıldı bu mektubun yolunda ..ben guzeldım
sen boşvermişliğe aldanan..
beni aldattığını soylediğin gecenın sabahında tanrı gıbı uyanmıstım.. ağlamıs,ağlamaya doymus bır tanrı gibiydim.. seni bile affedebilrdim ki keza sana bunun için gelmiştim..
ama sen affedilmemeliydin.

RPL - 27/03/09

2009-10-30T17:30:00.000-07:00

bu gidişimle bitiyor yüzün
güz
aldığım çekici vuruyorum
yaprağına dalımın

dururdun
gölgesinde
boyluboyunca elimin

gelemedim
ağzındaki dilinin yanına
durumazdım neminde

şimdi ben dedim ustalara
yağlıboya değmemeli yarama!
şimdi sen
ne usturalara ...........................

güz
bıraktım seni bahara
üç numara kafayla....

ETİKETİN YARISI !

2009-08-27T12:49:00.000-07:00

İnadına gülün !
Biliyorum ağzınızla aklınızın arasına kurduğunuz salıncaklarda kimleri sallayabileceğinizi !
İnadına eğlenin !
Biliyorum gözünüzün kirpinizden ördüğü yataklarda kimlerle misketlerinizi sayabileceğinizi !
İnadına gezin !
Biliyorum ayaklarınızın sizi araftan çıkaramayacağını!
İnadına yaşıyorum diyin !
ve ve ve biliyorum ki..
Bomboş hayatınızın sınırlarının sarhoşluktan öte olmağını
ve etiketin yarısına SATILIK olduğunu !!!

2009-08-14T13:48:00.000-07:00

ben sen olalı böyle sen görmedim
kışın çok
yazın çok
baharlardan kimsenin haberi yok!
ne sen'imden ( ki ilk)
ne ben'imden! (ki son)

2009-08-06T07:35:00.000-07:00

hayatlar gibi dişlerimiz de eksik
aslında.
dişlerimiz, düşlerimiz gibi kırık ve yalnız!

hayattan ne bekliyorum
hayata ne verebilirim ki ben
bunları düşünüyorum..

hadi, gel biz bunları bırakalım
diller nasılsa sevişirler ağzımızda,
biz
olmasak da..

ağaçları da uyku tutmayabilir..

2009-07-19T03:16:00.000-07:00

O, penceresindeki ay denilen parçaya bakarken (ki ay'a bakmak o kadar eski bir gelenekken hatta bakıp efkarlanmak ayrı bir tatken ) ağaçlar yağmuru bekliyordu.

"diğerleri" ve "ben" ayrımına gerek duymadan kendisi de dahil nefes alan herkesin mutluluk fikrine sahip; fakat mutluluk gerçeğinden oldukça uzak bir kasabada hayatlarını; mezarlar üzerine bırakılan çiçeklerin mezar üzerinde beklemekten sıkılıp türü hiçbir zaman fark etmeyecek rüzgarlarla savrulmayı beklemesi gibi bir beklemeye geçmesi, takılırken kafasındaki oltaya kendisini beynindeki sandaldan atmak istedi de başaramadı.bu bekleyiş ne doğruydu ne de faydalı ... oltanın ucuna gelen ne balık ne içi çamur dolu bir bottu.olan buydu.!
yatağına girdi.su dolu bardağın altında duran komidindi.suyu içti .bardağın kırmızı rengi suyu da kırmızı göstermişti..her kırmızı şey kan yapar mıydı?
tabi ki yapardı !!! kalktı ışığı kapadı tekrar yatağa girdi..dilini dişlerinde gezdirdi.dilinin küçük diliyle olan ilişkisini düşündü.düşündüğü daha da derinleşti kafasının içindeki aynalarda.küçük dilinin dilinin sırtına dokunduğu bir sahne daha olmalıydı,ağzının sinemasında!bir film yapılabilirdi bu ilişkiye! ve derken filmin afişini evinin duvarında görmeye başladı:(lütfen biraz daha buğulu düşünün bu sahneyi!).... küçük dili dilinin sırtına damla damla değerken ...yanaklar yırtılmak üzere ağız sonuna kadar açık bir musluk gibiyken kuşe kağıttan tazyikli 32 diş fotoğraf gibi karşısında afiş!

2009-07-04T13:34:00.000-07:00

.......................ışık yetersizken aşk-ı sahnede :

.......................BEN: protez bir ayakla şaha kalkan at!
.......................SEN:replik,sahne,kostüm.

sen: hazır yol yakınken..........
ben :kimse için hazır bir yol yok !!!
S:hala seni kameramana MAL eden kamerana bakarken bana yine aynı edebiyatı yapma!
B: MAL olmuşluğum bana kalsın ..sek severim zaten.
S:yağan yağmurlar hakkında herşeyi biliyorum demeliydin biraz önce ....
B:!!! (yağmayan bir yağış şekli mi var !?)
S: artık yeter bu ilişki böyle gitmiyor ayrılalım lütfen !
B:kostümünü çıkar lütfen !
S:sanat için de senin için de soyunmam!
B:ayrılalım lütfen !

2009-03-06T05:20:00.000-08:00

rüzgar

sürükler götürür ateşi.

o anda

o deli kargaşada

ateş

düşünmez mi ki

rüzgarın sessizliğini!

alıp götürürken onu

bilmez mi ki;

paylaşmak ister rüzgar

ateşin geride bıraktığı külleri...

2009-02-24T23:02:00.000-08:00

1.
Bugün sabahladım.
Dışardaki yağmurun,
Camda bıraktığı izlere bakarak
Sabahladım.
2.
Sabahladım.
Seni düşünerek.
Şafağın geceyi boğmasını izleyerek.
Gözlerimin şişliği
Ve bitap vücudumun Ağırlığıyla sabahladım.
Korktum o an ışıktan
Toprağın altında ki böcek gibi.
Sanki yüzyıllardır görmüyordum ışığı
Her sabah tanyeli eserken.
Balkonumun bir kenarında
Şafağın geceyi alt edişini izlememişim gibi
Belki de hiç bir sabah
Seni bu kadar düşünmemişimdir.
Kalbimin çarkları
Hiç bukadar hızlı dönmemiştir.

2009-02-24T22:57:00.000-08:00

Pişmanlıklarımdan nefret ediyorum.
Pişmanlıklarım kalbimde,
Pişmanlıklarım İstanbulda,
Sende.
Belkide bir teras katında
İki yabancının dudaklarında.

2009-02-24T16:54:00.000-08:00

sözlerimi yakalıyorum havada
çıplak bir sokak gibi
alelade
bir kenarda...

sözlerim
sessiz bir yangının çığlığı
sözlerim
zihnimin esiri
sözlerim
benim
en benden kimliğimin
kimliksiz esrikliği...

mezbaha no:5

2009-02-11T04:24:00.000-08:00

Kimse, kimseyi beğenmez “buralarda”.kesinlikle bir kulp bulunur ve iğdiş edilir birilerine.
Çay içişinizden (höpürdettiğinizi söylerler),uykunuzdaki halinize kadar (horladığınızı söylerler ve yetmez “ilacı çıktı,alsana “ derler.) hiçbir şekilde beğenilmezsiniz.ve olayın komik yanı şudur: bu insanlar sizin bu “durum”larınızı beğenmedikleri halde sizin yanınızdan ayrılmazlar,tuvalate bile sizinle gelmek isterler.sonra en ufak bir tartışmada alevlenir, içlerindekileri boşaltırlar, vüdunuzun odalarına umarsızca.Sonra bunu yaptıklarını da unutup “ne kadar dağınık bir adamsın!!” derler.e pezevenk ne diye dağıtıyorsun o zaman beni o gereksiz “rahatsız olma”larınla!
Bir rahat ver..ben senin benden rahatsız olma katsayınla uğraşıp “şöylesin, böylesin, hakketen ibnesin “diyor muyum ?
Velhasılkelam bu insanlara ne yapsanız yaranamazsınız arkadaşım..bırakınız yapsınlar bırakınız geçsinler…demek istiyorum ama bu seferde çok "özalcı(!) oldun diyecekler..."“Ben böyle kaderin …. ,diyeceğim ..”hop usta bi dakka!!” diyecekler ..!!!
Hiçbir şey demesem ozaman da “hiçbir şey demedin ki!”, diyecekler ..
“Offfff” desem ..cevapları hazır:sen de hemen pes ediyorsun!!!
Burdan anneme seslenmek istiyorum !!!
Anne be! beni doğuracağına “mermer” doğursaydın; keza mermer bir taş cinsi olmakla birlikte belki bir işe yarardı !!

2009-02-10T14:59:00.000-08:00

neden böyle sarılır ki insan
yaşama sıkı sıkı!
hayatın göbeğinden
yine
hayatın ortasına
şıp diye düşer
kanlı bir doğumdaki gibi.

nedense unutur doktorlar
o kanlı göbek bağını kesmeyi.

unutmayın doktorlar
unutmayın artık.
insan sıkıldığı zaman
... gidebilmeli.

2009-02-09T13:20:00.000-08:00

günleri bıraktım artık
gecenin çıldırtıcı güzelliği
ve kadifemsi yumuşaklığıyla
koyun koyunayım.
...

2009-02-09T13:18:00.000-08:00

uyuyor insanlar
uyuyor dünya
uyuyor gece...

şöyle bir bakınca
an'ın içinde yitip gidenlere

iyi ki varmış diyorum

iyi ki varmış gece!

ESRİ'K

2009-02-09T02:24:00.000-08:00

I
"Tut ki gecedir" demiş Atilla abimiz ...
tuttuk bizde !
gerçekten gece'ymiş omuzlarımızın üzerinden kayıp gidenler..
2
önsöz'ümüzü kime vermişiz ki
sonsöz'ümüz olsun!!!
3
"adet" de "rağbet" de ergenlik yolundadır.
ikisinide görüyoruz !!!
(çıtır lisesi feminist dirliği bildirgesinden)
4
"gerçek"ten uzak ;bize yakın ....
5
bir zamanlar kayıp kuşaklar olurdu ..şimdilerde "kayık" bir kuşak var...
6
"kör talih" derler ya inanmayın;onun aslı "kör tarih"tir...
7
bir dergi var .adını burda vermiyim ..1.sayılarına özel olarak ; "Gölde çay" dvd'sini,Ajdarın ilk ve son albümü olan "ben çikita gördüm,küçükken" cd'sini,Nadide sultanın 2 adet İRİ posterini ve istanblue (150 cl) votka vericekmiş... şöyle bi noT düşülmüş,aynen aktarıyorum : "bayinizden şiddetle isteyiniz ,bakalım bayiniz sizden ne isteyecek,şiddetle?!".....

2009-02-04T02:27:00.000-08:00

gün doğmuş
gece olmuş
aradan beş kış geçmiş aralıksız;
buz gibi,
sisli...
yalan olmuş
doğrulmuş
kağıt olmuş
çizilmiş
bulutsuz gecelerde saymış yıldızları
tek tek;

ama bir saydığı ötekini tutmamış.

hep gizli kalan birşeyler varmış
uzaklarda;
sayılamazmış,
görülemezmiş.
görülense gelmezmiş,
gelemezmiş oyuna,
hayata,
gerçeğe.
varlıkta var;
yoklukta yok olmuş.
...
...
bir varmııış,
bir
yokmuş...

2009-02-03T06:47:00.000-08:00

"kendi ağzımdan çıkan sesle vurdum beynimi .

kanım yayıldı ense köküme bir kuş ötüşüyle.

meğer giderayak bozmuşum yuvasını kuşun da ..."

sen şimdi büyük ihtimalle bir 'deniz' güzelliğinde uyuyorsundur.

peki ,ben neden hala platin omurgalı eski bir gemi gibi senin

karasularında bandırasız sabah ayazına ortağım ?

2009-02-01T14:58:00.000-08:00

p : senin en büyük hatan benim ...

T: ?

p:çünkü senden sonra buraların en büyük cahili benim !

T:!!!

yeni küfür yaratımları 1

2009-01-28T06:54:00.001-08:00

küfürler tarihi kitabının önsözüne cismimi bırakın..yoksa sizdekini size sokarım !!!

2009-01-27T13:29:00.001-08:00

geldiniz buraya ve damağınızda kaldı coşkunun tadı
korkup kaçmak gerekçelendirilebilirdi, ağzınızdaki tüy tarlalarınıza yetecekse yağmurlarınız
benim yağmurum yetmedi belki..
sizin tavan arası bir gülüşünüz var..
zaman ,çay dolu bardağımı unutturup itelerken beni ,ben sizin tavanınıza bakıyorum
etiketi koparılmamış balkonumdan..
neden ?
sizi üstünden atan coşku, düştüğüm yer olmayacak mı ?

2009-01-25T14:22:00.002-08:00

2009-01-24T05:27:00.000-08:00

Sözleri sessizce oyalayan zaman dur! – duraksız başlanmış mavi öyküler bekletmektedir. Sayfaları açık bırakılmış baş aşağı öyküler .. açılıp bırakılmış defter .. odanın dışına sızan duman da, ne garip! bir yaşam belirtisi.

Öyleyse "gerçek" var’dır odada, rengi yoktur. olsa olsa gri .. Beyaz kağıda kara kalem efektinde gölgeler, el yordamıyla belirginleşir - gerçeğin algısının gölgesi - üçüncü katman! diğer adıyla,
... gri bir sır beyaz topraklarda.

2009-01-23T13:46:00.000-08:00

bütün söylediklerimizi, önlerine arkalarına heykel gibi diktiğimiz "gerçek","gerçekten","gerçi"lerle kapladık ..peki şimdi ne var meydanlarda ! biraz tozbulutu biraz acı ..

2009-01-21T06:08:00.000-08:00

gece üç
evden dışarı çıktım
tatlı bir serinlik yaladı bedenimi
sallandım.

sigaramı
rüzgarla paylaştım

rüzgar mıydı gerçek olan
yoksa ben miydim
yoklukta kaybolan...

anlayamadım.

2009-01-19T03:22:00.000-08:00

gri bir yalnızlık bu:

siyah değil;

hala umut var

...

beyaz olamayacak kadar da

yaşanmışlık var..

onizleme

2009-01-18T06:17:00.000-08:00

kendi coplugunde kral olmak neye yarar ki ..
bisey :adini agzina almaktan artik biktigin bir kelimelik bi hastalik senden digerlerinin coplugunde kral olmani istiyor..
son bikac haftadir evimizdeyiz ve sadece basit beslenme zincirinin halkalariyiz..
kiminin elinde hala hic acilmamis kartlar varken benim onumde bok gibi tek kelimelik bir tekme var..kesinlikle sahip oldugum tek sey bu ,diyebiliyorum
gariptir, korku yok icimde ..belki korkum disardakilerde ..
afrodizyak bitti..dumen kirildi ve elimde kaldi ..artik icimdeki tek birseyi bile koyacak yerim yok lanet olsun.nelerle tikamisim yollarimi ve ben aslinda tek yolum oldugunu dusunurken diger yollari gorememisim.gerci bunun icin suclamiyorum kendimi cunku icimde hic bir seye karsi bi ilgi sahibi degilim.ilgi yoksa gucte yok !bu nedir gereksiz yere yapilan bir kuruntu mu yoksa biraz da olsa afrodizyaklardan kalan mi ? yine bir yol daha var sanki ve ben yine goremiyorum ..gucum bitti .nedir beni bu gucsuzluk yatagina surukleyen ?!allah askina soyleyin nedir benim kendimi boyle hissetmemi saglayan sey..neden biraz tebessumum yok ki bu odada..?
ben her seyi de bu kadar gormezden gelemem ki!

2009-01-12T15:24:00.000-08:00

sen degil
hayalimdeki varligin bulacak
sonsuzluktaki o derin anlamini

yeri dolmayan
icimde bir ur gibi buyuyen
hayalimdeki sen
_unutulmayan_

iste o
anlamini bulacak olan
sen degil.

2009-01-11T15:48:00.000-08:00

bir ilişkide
düşler vardır çoğu zaman
gerçekler yetmediği için

ve
sözler vardır
çoğu zaman unutulan:
bir taraf tutmak için,
diğer taraf bozmak için uğraşır.

Bir Şeyler

2009-01-08T15:13:00.000-08:00

Dün akşam
Tam kalbimin ucuna bir şeyler geldi
Ağzımdan elime döküldü
Elimde buna kayıtsız kalamazdı
O da bu şeyleri kelimelere döktü.

2009-01-08T08:12:00.000-08:00

aykır_ılık bir düştür

insanın görmekten korkup çekindiği

aykırılık bir güçtür

insanın çoğu zaman fark etmediği

...

SEN-M

2009-01-06T22:23:00.001-08:00

Gülüşün
bu mısralara sığmıyor.
Bakışın
Bütün katmanları delip geçiyor.
Saçların
Rüzgari savuruyor.
Yüzün
Yunan tanrıçalarını kıskandırıyor
Hasretin
Kaç pranga eskitti
Artık saymıyorum.

sana son söz ..alacağın hiçbir şey yok artık benden !

2009-01-04T15:00:00.000-08:00

Demedim mi?
Oraya gitme demedim mi sana,
seni yalnız ben tanırım demedim mi?
Demedim mi bu yokluk yurdunda hayat çeşmesi ben'im?
Bir gün kızsan bana,
alsan başını,
yüz bin yıllık yere gitsen,
dönüp kavuşacağın yer ben'im demedim mi?
Demedim mi şu görünene razı olma,
demedim mi sana yaraşır otağı kuran ben'im
asıl, onu süsleyen, bezeyen ben'im demedim mi?
Ben bir denizim demedim mi sana?
Sen bir balıksın demedim mi?
Demedim mi o kuru yerlere gitme sakın,
senin duru denizin ben'im demedim mi?
Kuşlar gibi tuzağa gitme demedim mi?
Demedim mi senin uçmanı sağlayan ben'im,
senin kolun kanadın ben'im demedim mi?
Demedim mi yolunu vururlar senin,
demedim mi soğuturlar seni.
Oysa senin ateşin ben'im,
sıcaklığın ben'im demedim mi?
Türlü şeyler derler sana demedim mi?
Kötü huylar edinirsin demedim mi?
Ölmezlik kaynağını kaybedersin demedim mi?
Yani beni kaybedersin demedim mi?
Söyle, bunları sana hep demedim mi?

Mevlana Celaleddin Rumi

"kısa ve acısız"

2009-01-04T12:31:00.000-08:00

Gelmemi gitmemi boşver
Dokun bana
Biraz önceki gibi
Şart değil
Sen Olmak
Ben olmak

Biz olmak kafi ...
“Kısa ve acısız” olmalıydı
Belki senin aklındaki film de
Ben de o’ydu !
Bir tülün arkasından bakarken
Bana
Öperken beni
"Kısa ve acısız" olmalıydı …..
Korkulu
gitmek ....

düello

2009-01-02T09:22:00.000-08:00

şizofren iki kişinin aşkı buharlaştığında

dört insan ölür

iki bedende!

sözler verirler kendilerine :

"bir daha aramayacağım onu!"

kara bir dünyada bir ışık:

zaman, geçer aralarından sadece

birinciler yine düşman

ikinciler tekrar aşık !

bozukluk var mı sende ?

2008-12-29T17:33:00.000-08:00

bu gece belki
son kez
evet,
belki son kez !
belki değil....
senin canımı yakışını izliyorum
uykunun büyüsü:
sersemlik perdemde ...
senin o gidişini
ağlayışını göremiyorum..
filminde:
sen biraz acemi
ben fazlaca superkahraman
ayağında..
.....
bu gece belki..
aman tanrım !!!
son kez...
belki değil...
ama sersemlik perdemde
seni düşlüyorum
yeşerip yeşermemeye karar verememiş
yağmurların herhangi bir yanında
(ortasında değil)
düşüpkalkan çabukluğunda
senin filmin yine
benim sinemamda !

2008-12-29T16:51:00.000-08:00

bu yazdıklarımda zamanın içinde bir boşluk-tur.

"boşluk" çoğu zaman

tek tur-dur.

çoğu zaman

"-luk"u bile yoktur..

.............

...............

.................

kimi buldun ,

sonsuz bir boşluk içinde?

zamandan kopup gelen iki kalemucuydunuz belki

geçmişi şimdiye yazan

aynı kalemin ucu olduğunuzda gördünüz belki

neler yazılabilceğini geleceğe

ve hala yazıyorsunuzdur kim bilir ?!

hayat bazen alnına kazınan tek bir öpücük de olabilir

tek bir sözlük de olabilir .

sözlüğün içine baktığında zamanı anlayabilirsin ...

çoğu zaman ise o alnındaki o tek öpücüğü

ona baktığında onun gözlerinde görebilirsin ..

karar senindir...

the mask

2008-12-29T16:29:00.000-08:00

koşma artık,yeter!

ılık bir sonbahar gününün ardından

resmin yanar kitabımın arasında

ısınmaz ki kelimelerim

ben de giderim parmaklarının arasından

2008-12-27T15:56:00.000-08:00

Ne içindeyim zamanın

Ne de büsbütün dışında;

Yekpare geniş bir anın

Parçalanmış akışında...

a.h. tanpınar

2008-12-07T13:03:00.000-08:00

"Doğru yol gergin bir ip boyunca ilerler; yükseğe değil, yerin az üzerine çekilmiştir ip. Üzerinde ilerlemekten çok insanı çelmelemek için çekilmiş gibidir."

F. Kafka

2008-12-07T02:59:00.000-08:00

bir gözlük tak gözlerine
hüznünü saklasın.
bir umut yak
çek içine,
zehri ciğerlerine aksın.

Acı, içine dolsun
Acı, içinde boğulsun.

nefreti tanı
ve nefret et kendinden
ve dünyadan ve sevdiklerinden,
nefret sevgilin olsun.

superman'den supergırl'e son ağıt

2008-12-06T19:03:00.000-08:00

sana koca,yıkılmak üzere olan bir ev bırakıyorum
sorularımı cevapsız bırakıyorum sana
bir şiir değil bu .
o tadı arama lütfen.
Oyun oyun
Oyun Oyun
Bırakıyorum sana
Senin bıraktığın oyuncakların yerine
Birileriyle oynayabileceğin gibi bişey
Bırakıyorum
Soruları sen cevapla işim var
Senin gidişinden beri evimizi ilk kez terkediyorum
Acıyorum eşyalara
Artık mutlu kavga eden bir çift göremeyecekler
Birbirlerinden sen ayır onları.
mesela yorganımızla yastığımızı
tonlarca ağlayacaklar
sızlaycakalar
yastık bende
yorgan sende
sen çok üşürsün
bensiz
ben de üşürüm
yastığıma sarılırım
konu bütünlüğü yok satıralar arasında
sen gidince satırlarımda bişeyler kaybetti
şimdi gitmem gerek aslında
valizi toplamam gerek
de
ne koyacağımı bilmiyorum
içine ..
belki 3-5 kitap kardeşim için
sonra ?
dövme mi yaptırsam senden çok uzaktayken
yada saçımı mı uzatsam ?
ne yapsam da
valize koyacak bişeyler bulsam ?
bu gece yazılarımın sonlarında ünlem yerine
inleme var
soru işaretinin kuyruğu gibi
süzülüyor
gözyaşlarım …
nokta kullanmayı öğrenmem gerek aslında
bunların bir noktaya ihtiyacı var dalında
dedim bir bütünlük arama yazdıklarımda
benle sen nasıl bir bütün değilsek
olmadıysak olamadıysak
ki yorgan yastık bu ev şahittir bu işe
sen nasıl “sen”sen
ben nasıl “ben”sem …
kafam dağınık
gel de topla, diyeceğim de
sen çıkarmayı bilirsin
ve bölmeyi
acıyı böldün
beni çıkardın
bişeye çarptım
sen topladın sandın
4 işlemin iyi
edebiyatın zayıf senin
demiştim ben
okuduğum bir şiirde
“ölüm”ü bile bulamadın
oysa annen ölmüştü
baban gömmüştü
ben sormuştum…
işte yine aynı noktayız
sen koyu ,ben silik …
silgisi olmayan bir çocuğun
eliyle kağıdı hırpalaması gibi
hırpaladın
satırlarımı
çiçekleri….
bi ara git duş al
çünkü kokuyorsun…
ayıp değil kokmak
inan bana
insanlar leşyiyicilerdir
sen ne bok yedin ?
ne?
ben de mi kokuyorum?
evet ,yürümekten ayaklarım pişti
başımdan aşağıya kadar akıtabiliyorum gözyaşlarımı
tuzdandır kurtuluşu diyorum ayaklarıma
ben artık yeni banyomu buldum
gözlerimde…
7/24 sıcak tuzlu bi su
gittiğimiz ucuz otellerinki gibi
baya şık
yıldızlı
bol yıldızlı
konu bütünlüğü arama dedim
bu gece neyden bahsedeceğimi bilmiyorum
bülent abiye taktım bir de
sen de seversin diye
o demiş, olmalı mı olmamalı mı
olmaz olmaz
demiş
sensiz
olmaz
herkes yanlış anlamış.
Siyah bi bileklik aldım
Taktım, sol bileğimde
Gelince görürsün
Sanmam görebileceğini ,ya neyse
Çünkü sen bu kadar zayıf olamana rağmen
ince bakamıyorsun supergirl…

makas

2008-12-05T16:26:00.000-08:00

ruhumun duvarında sallanmaya devam et
yüreğimdeki et !
duvarlara vuracağım
seni ruhum!
aşağıda görüşürüz...
sen sallanmaya devam et!

2008-12-05T07:57:00.000-08:00

sen;
Mat olmuş bir
Şah'sın aslında,
şahlığının farkında olmayan.
ama unutma;
bu anlamsız döngüyü tamamlamak için
her Mat
yeni bir başlangıç olur bu hayatta!!!

vazgeçtim piyonlarından

2008-12-02T20:15:00.001-08:00

sen şah'sın
bu oyunda
ben
mahvolmuş
mat!

2008-12-01T17:09:00.000-08:00

kara bir is çöktü yalnızlığa
mahşeri kalabalığın arasında
yalnızlığın dinginliği
üzerimde
ve kayıp şehirlerin
kayboluş huzuru

işte hepsi bu

bu yüzden biriktiriyorum
kurumuş dudaklarımın arasında
dudaklarımı yakan
"İZMURAT" ları
...

izmurat

2008-12-01T15:31:00.000-08:00

dudaklarının

kuruluğunu

rengini

şeklini

unutmuşsun

yoksa neden

biriktiresin

içtiğin sigaraların

izmaritlerini!

2008-11-28T15:13:00.000-08:00

Yok etme tutkusu, aynı zamanda yaratıcı bir tutkudur.(Bakunin)

2008-11-27T15:13:00.000-08:00

şimdi
adımın
önü-
ne
ünlem
düş-
tü
gece
yatağıma
bombalar
şarapnel parçalarına
arkadaş
yeşil şişelere
intikam
düştü!

2008-11-27T08:36:00.000-08:00

gün değişecek

sana

mavisi koyu

sarısı parlak

gece karanlık

kalacak

bana.

msn de intihar denemeleri 1

2008-11-22T15:31:00.000-08:00

Bir gün iletime bir alıntıyla şöyle yazacağım:
”biraz intihar ölüm demek değildir”
Siz bana çevrimdışı iletiler gönderirken
Ben çoktan dışarda
Öğle yemeğimi yiyor olacağım
..
sonra durumumu çevrimiçi yapıp
birkaç itirafta bulunacağım
nefret ettiklerime …
sürekli çevrimdışı bir kadının yatağında
boncukları sayacağım..
gülen bir smile
hayatınızı değiştirecek
siz de biraz gevşeyeceksiniz
titreşim göndersem bile
umursamadan
oturumu kapatıp
gideceksiniz…

BARDA

2008-11-22T02:50:00.000-08:00

Bu yere düşen
Kokular
Korkularıma
Tok.
Geceyi de
Sıktım
Yok
Yok
Üç harfliler
Yok

2008-11-21T10:20:00.000-08:00

Bir sigara yaktım,
Kokulu.

Bir nefes...

Hüzün doldu içim.
Aklım gitmiş,
Fark edemedim

2008-11-21T10:05:00.000-08:00

DÜŞÜNCEMİN SESSİZ ÇIĞLIĞI

Anlam,
Kavram,
Kavramdaki anlam…

Nedir ki
Anlam ve
Kavram?

2008-11-20T14:12:00.000-08:00

senin içtiğin gündüz

benim gece

sen gündüz

seversin

ben gece

.......

biribirmizi anlayamamız

bundan

belki de

......

sen gündüz

ben gece

2008-11-18T11:37:00.000-08:00

senin olmadığın

gecelerde ikimiz de yandık.

ben kor oldum

o sıra sen

ne yandaydın ?

neresinde

yandın?

ben

yandım

......

ben

benden

yanaydım

.......

senden

değil..

2008-11-18T11:09:00.000-08:00

bilincindeyiz
ben de
sen de
mahkum...
senin
bilincindeyiz!

2008-11-17T09:57:00.001-08:00

HOŞGELDİN; GÜLE GÜLE!
Bir sabah kendine geldiği zaman, vücudunu bambaşka bir dünyada; tanımadığı, daha önce hiç görmediği ve bilmediği bir dünyada buldu. Şaşkındı. Gözlerini açamıyordu fakat hissedebiliyordu. Burası, bu geldiği yer, burnuna gelen bu anlamsız koku ve etrafındaki acayip yaratıkların anlamsız sesleri… Bir an gözlerini açmak istedi. Açamadı. Gözleri sanki birbirlerine yapışmıştı. Küçücük, narin ve tertemiz bir vücuda sahip olduğunu hissediyordu. Ruhu, bambaşka bir vücutta, bambaşka bir dünyada ve bambaşka bir kimlikle yeniden doğuyordu.
Bütün hafızası yenilenmiş, bembeyaz bir sayfa kadar boş bir hale gelmişti. Uzun, çok uzun bir zamanın birikimi olan bütün bildikleri şimdi değersiz birer yaprak tanesi gibi beyninden, zihninden dökülmeye, silinmeye başlamıştı. Akıl almaz bir unutuş içindeydi.
Vücudunda bir yerlerde anlamsız bir sızı, ağrı ve acı hissetti. Algıları, yavaş yavaş dünyaya açılıyordu. Beynine çok uzaklardan uğultulu sesler geliyordu. Sesleri ayırt edebilmek için bir süre dikkatini verdi. Vücudundaki acı çoğalmaya, dayanılmaz bir hale gelmeye başlamıştı. Bedeni kasılıyordu. Sert ve taşlı bir toprakta, gövdesini dışarı çıkarmakta zorlanan bir tohum gibiydi.
Artık dışardan gelen boğuk sesler netleşmişti: yorgun, bitkin ve ağlamaklı bir ses, boğazını yırtarcasına bağırıyordu;
“Ölü mü?”
Beyninin içinde sürekli yinelenen bu sözü hatırlamaya çalışıyordu. Hafızasında kalan birkaç belirsiz kırıntının içinde bu sözü arıyordu. Hemen hemen hiçbir şey kalmamıştı belleğinde.
“Ölü mü”, “öl”, “ölü”, “ölüm!”. Evet. Şimdi bu sözün, ölümün, ne anlama geldiğini hatırladı: Yaşamı anlamsız kılan tek şey; yaşamı yaşanılabilirlikten uzaklaştıran, sonsuz olan ruha dahi korku salan ve soğuk nefesiyle her hayatı yok edebileceğini sanan bir olgu.
Belleğinde kalan belli belirsiz parçacıkların arasından, kala kala, “ölüm”ün kalması ve bununla birlikte bildiği her şeyin karanlık ve bilinmez bir kuyuya doğru kayması, doğar doğmaz bir gün öleceğinden haberli olmak ve bunu isteksizce kabul etmek, ruhunun derinliklerinden gelen bir isyanın patlamasına neden oldu. Ruhu ve sahip olduğu yeni bedeni ağlıyordu. Bu, onun, bu dünyada ruhuyla birlikte gerçekleştirdiği ilk hareketti. Bu, hayata karşı takındığı tavrın, isyankârlığının ilk ve en somut örneğiydi.
Artık hiçbir şey hatırlamıyordu. Her şey yitip gitmişti. Şimdi, kaybolan, silinen bir hafızadan ziyade, yepyeni bir hayat söz konusuydu ve o bunları bilmiyordu. Beyninin içinde sürekli yinelenen söz, bu sefer;
“Yaşıyor, yaşıyor!” du.

demek ki

2008-11-13T16:04:00.001-08:00

de,
dediğimi
dedim
ben
dedim
........
......
kime?

kulaklarım ve gözlerim ayaklarıma çıkar..

2008-11-13T15:35:00.000-08:00

sesi verdim ışığa
yollar benimdir artık
yürüdükçe yürürüm
nasıl olsa
düğüm bilenir ipine!!

2008-11-13T11:54:00.000-08:00

anti-depresan günler diliyorum hepinize
biraz uyku
biraz gülücük
biraz köprülü bir hayat
anti-depresan günler diliyorum hepinize
biraz gerçek duygular
biraz saç dökülmesi
biraz delilik
biraz genç bir hayat diliyorum hepinize..

2008-11-12T14:47:00.000-08:00

uyuyorum sana,

dediğimde aşktan bahsetmiyorum..

çünkü bu benzetme biraz sana çalıyor..

ve Türkçe ancak acıya bu kadar yetiyor

ağzımın harmanında!!

Görsel öğe :Serpil ODABAŞI

biraz daha ....

2008-11-10T15:46:00.000-08:00

ben de çatımdaki tıkırtıların arasında canını yakmak istemiştim..
biraz nazlı biraz edilgen olsun istemiştim..
ve görgü tanıkları..
bıçağı dayamışken kemiğe kadar orada bunu birileri görsün istemiştim..
ama kimseler yoktu .!!
stajer bir seri katilin cinayetinde "görgü tanığı"nı oynamayı kim ister ki..?
ama nasıl ve nereden gelen bir köpekse "zaman" !!!
"zaman"ı öldürmek istemiştim..
çünkü sen acemi bir seri katil için ;
biraz daha zaman
biraz daha yakalanma korkusu
ve sanırım biraz daha hak'tın !!!

sabahlar ve geceler

2008-11-09T10:11:00.001-08:00

bazı şeyler var hala

beynimin bahçesinde

biraz ıslaklar...

çiğ düşmüş

sabahı olmayan

sevişmelerden.

sana ey kuğu ...

2008-11-09T10:01:00.000-08:00

bırakma lütfen hayat boş bir kağıt gibi uçup gitmesin..
güzel günler oldu geçmişte
belki hepsi şimdi gözlerinin önünde
ıslaklar
ama her şey çok güzel olacak..
sabretmeyi öğrenmeliyiz
kendimize sabretmeyiz..
sike sike öğreneceğiz
karşı tarafı yok bunun...
ben öğrendim
güzelliğin bir daha asla benimle olmayacak !!!
lütfen
sen
de
öğren
artık
güzel bi şarkıda mutluluk ışıkları saçarak ağlamayı..

2008-11-07T15:19:00.000-08:00

FRACTAL: ..içindekiler :e,o,i,u-y,k,s,n,r,b,d,m

2008-11-07T12:07:00.001-08:00

yoksun

-sun

-yorsun

beni

seni

ki:

-yorum

DENSİZ

2008-11-06T11:32:00.000-08:00

den's'iz

.............. den iz

.........................densiz'den bir iz

3-2-1...

2008-11-06T11:18:00.000-08:00

ve..
çarp
çarpılış
yak
ağıt
yakarış
güzel
güz !

bira şişesi

2008-11-03T13:44:00.001-08:00

ne ?

kim?

kimin yokluğundan bahsediyoruz ?!

ben yokum

konu sen değilsin !